start your own blog now!
 
Read other blogs...

Blessed be

Once an aspiring writer, always will aspire to write...

Ako Ito

Blogger:
Name: Ginger Miel
full-time lao po wanna-be

Contact me
My profile
Linkme
Subscribe to this blog

Ano sa Palagay Mo?

Mo'nonymous on Reminiscence

Bilang ng mga Tagapagtangkilik

visited *loading* times

Read my VisualDNA Get your own VisualDNA™
Saturday, 26 April 2008
Peace Offering?


My lao gong just gave me a pretty bouquet of different flowers with a red rose as the center piece. I'm so touched... I was surprised... very pleasantly surprised...

posted by: Hunny2DB at 04/26/08 00:36 | link | comments |
labslayp, pers taym, my lao gong, aliw, kilig

Monday, 14 April 2008
Dear Buddy

I wish for you a boyfriend...

who believes that chivalry is beyond gender equality and is an advocate of it himself

who would surprise you
on an ordinary day, with a bunch of fresh flowers that he chose all by himself just because he knows that those are your favorite, and not because of the pressure of a commercialized Valentine's day celebration

who will take the initiative to quickly take that grocery basket from you even if it's  still empty or carry your heavy shoulder bag turned laptop bag


who has a car, or who at least knows how to drive because it would really come in handy for both of you

who, in case doesn't have a car and can't send you home, would really look after your safety and lets you ride your bus or train first, seeing you off before he goes on his way home

who will never fight with you over food, and will give you that last piece of your favorite prawn meat from his plate

who will have the foresight to have enough money in his wallet, in case you both decide to have a spur of the moment dinner in a fancy restaurant

who will never see you as competition but an ally in everything

who can defend you from insults and can protect you without starting a fight

who will never put you down in front of his friends even if it's just for laughs

who never fights back physically and verbally even when provoked

who doesn't use the words stupid and shit in the same sentence or in every sentence

who can decide for himself, and for both of you without having to regret it immediately right after the decision has been made

who, after some time of being with you, would still miss you so much to never fail to sms and call you at least once a day when you're away, despite the cost of IDD calls/texts


who would love you with all his heart, and shows it not the way he wants it but the way you want to be loved... without any reservations

I wish for you all these and more... and yet, these would all be just wishful thinking... so I would have to pray for you then... I pray for you to have  that one boyfriend who will be good to you and will be good for you through and through, in God's perfect time.  But until then, stay happy being free!

Love,

BR

posted by: Hunny2DB at 04/14/08 23:56 | link | comments |
tamang emote, labslayp, berks, muni

Saturday, 12 April 2008
Balikbayan Box

Marami akong nadiskubre at bagong natutunan sa pagbabalik ko sa aking bayang tinubuan. Daig ko pa ang isang banyaga sa sariling bayan dahil narating ko ang mga lugar na hindi ko pa nararating sa halos buong buhay kong pamamalagi sa Pinas. Paano'ng nangyari na naka-alpas sa aking kamalayan ang mga bagay-bagay na ngayon ay nagpamulat sa aking mga mata? Ang pagkakataong binigay sa akin para bisitahin ang lugar ng aking kapanganakan at mahagkang muli ang aking mahal na lola ay isa sa mga mahahalagang pangyayari na nagpamulat sa akin sa katotohanan. Marahil ay talagang manhid lang ako noon.  Walang pakialam at sarili lamang ang iniisip. Malamang ay nadaanan na ng aking mga mata ang mga nakita ko at sumagi na sa aking isipan ang mga katotohanang iyon, ngunit hindi ko man lang pinansin at binigyang halaga. Ngunit ngayon, wala na akong kawala. Wala na rin silang kawala sa akin dahil sa maikling panahong pamamalagi ko ay tila nasakop na ng aking isip at kamalayan ang lahat. Mabigat sa dibdib... nakakalungkot... ang kahirapan...nakakatakot... ang panganib na araw-araw ay kinakaharap nila... nakakapanglumo... ang kakulangan ng suporta para sa mga gawain para maipamahagi ang mabuting balita sa mga kapatid natin sa Mindanao.  Salamat sa Diyos at may mga taong katulad nina L, A, H, C sa MSU na buong puso at buong buhay na nagtataguyod ng salita ng Diyos at walang sawang namamahagi nito sa mga maralitang mag-aaral ng MSU sa Maguindanao. Maging sa gawain nina A at Ate E sa Davao, na walang dudang mapanganib at masalimuot, ngunit buo pa rin ang kanilang loob at dedikasyon sa kanilang bokasyong makatulong at maging bahagi ng gawain para sa Diyos. Nakakapangliit tuloy isipin sa sarili ko... na ako? Ano na ba ang nagawa ko? Doon ko napagtanto ang mga nasayang na taon ng pagiging makasarili samantalang marami pa ang maaaring dapat gawin, dapat isakatuparan para maibsan ang paghihirap ng aking mga kababayan, ng aking mga kapwa-Pinoy. Ano na ngayon ang plano? Mananatili na lang bang nasa kahon ng Balikbayan ang lahat ng ito? Bakit tila may namumuong  kabigatan ng loob sa aking puso? Bakit tila may nagpupumiglas at gustong kumawala mula sa mariwasa at masaganang pamumuhay na ito? Gustong umalis sa komportableng kinalalagyan at sumabak sa masalimuot, mapanganib ngunit kapakipakinabang at makabuluhang adhikain. Kailangan ko na bang magpasya sa lalong madaling panahon? Samantala, malungkot akong babalik sa aking pinanggalingan.  Dala-dala ang kabigatang ito na sana'y hinidi mapawi ng kaabalahan sa trabaho o sa ginhawang nararanasan ko sa ngayon.  Magkikita pa tayong muli Mindanao... sa takdang panahon... Insha Allah. Samantala, patuloy ang aking pagdarasal para sa aking bayan...

posted by: Hunny2DB at 04/12/08 13:41 | link | comments |
spread the word, tamang emote, muni